Robimy zdjęcia aparatem analogowym

Czy wszyscy wiemy, co to takiego aparat analogowy? To takie stare ustrojstwo, do którego wkłada się kliszę na rolce. Potem robi się zdjęcia (ale tak na prawdę to nie do końca wiesz, czy zrobiłeś zdjęcie czy właściwie nie. Słychać tylko głośne *KLIK* po którym zawsze patrzę na korpus aparatu z nadzieją, że wyświetli się tam obrazek... A TAM NIC :P) a po wywołaniu wkładasz do albumu zamiast oglądać w postaci cyfrowej.

Inna poważna różnica między fotografią analogową a cyfrową, to liczba klatek. Standardowa rolka ma ich 36, przy czym ja ze zwykłego spaceru potrafię wrócić z 300 (o zgrozo!)

Aby nauczyć się dyscypliny i rozsądniejszego dobierania kadru postanowiłam pobawić się właśnie analogiem. Poza tym nie będę miała wymówki i żeby zobaczyć zdjęcia będę musiała je wywołać! (a nie tak jak z tymi cyfrowymi. Noszę się z ich wywoływaniem, ale jak mam w perspektywie przejrzeć porządnie te 30 000 fotek z zeszłego roku to nagle mi się odechciewa :P)

No i jest w tradycyjnej fotografii jakaś magia... 

A więc w moje łapki trafił Zenit 12 XP (to jeden z najpopularniejszych modeli, gości w wielu Polskich domach), mojego taty (a właściwie ciotki, bo tata swój popsuł i stoi teraz na półce jako ozdoba)

Ale, ale! Sam aparat (i obiektywy, którymi obsługiwać już się umiem, bo wykorzystuję je na co dzień w canonie) 

Potrzebny nam jest film! Ja zaopatrzyłam się w dwa! Ten na górze jest czarno-biały (uhuhuhuuhuhuhuhuh! Jeszcze go nie włożyłam, ale jestem strasznie podekscytowana. Będzie świetny do portretów) a ten na dole to zwykły kolorowy (na allegro za 2 zł! od razu kupiłam 5 rolek!) 

Na opakowaniu mamy podaną bardzo ważną informację! Czułość ISO, którą w nowoczesnych aparatach dobieramy z poziomu korpusu w zależności od warunków. W fotografii tradycyjnej każdy film ma przypisaną daną wartość i musimy mieć to stale na uwadze (baj, baj fotografowanie w półmroku :<)

Nie zrobiłam zdjęć z procesu montowania filmu, bo byłam zafascynowana tym, jak robi to mój tata i zwyczajnie zapomniałam. Następnym razem nakręcę filmik, ale jeśli bardzo wam się spieszy, to poszukajcie informacji w google, albo spytajcie kogoś starszego :D

Pamiętajcie tylko, żeby nie wystawiać filmu na działanie światła. Prześwietlicie go i będzie do wyrzucenia. Nieużywane filmy powinny być przechowywane w odpowiednich warunkach (z dzieciństwa pamiętam, że moi rodzice trzymali je na osobnej półeczce w lodówce)

Film mamy wstępnie załatwiony, teraz sam aparat.

Tym pokrętełkiem ustawiamy czułość ISO, którą mamy na danej taśmie filmowej (nie wiem dokładnie czemu to się ustawia... Muszę się dopytać. A może ktoś jest mi w stanie powiedzieć? Jak na razie obstawałabym przy teorii, że jak odłożymy aparat na miesiąc, będziemy wiedzieć jaki film jest wewnątrz (nie możemy przecież zajrzeć do środka, bo go naświetlimy)

Kółko po lewej oznacza długość naświetlania. Duże liczby, prawda? Otóż jest to wartość w 1/x s gdzie x to wartość z tarczy (na zdjęciu jest ona w takim razie ustawiona na 1/250 sekundy). Ile to jest? Najlepiej wyczuć to na podstawie fotografii cyfrowej, gdyż lustrzanki mają dokładnie takie same ustawienia. Literka B to to samo co w Canonie BULB, czyli naświetlanie trwa tak długo jak trzymamy spust migawki (ten srebrny pypek z dziurką, do którego możemy podłączyć wężyk, czyli coś takiego jak współczesny pilot xD). Im ciemniej jest w fotografowanym miejscu, tym wartość na kółku powinna być wyższa.

Mała wajcha po prawej służy do naciągnięcia filmu, czyli przesunięcia go o jedną klatkę. Dopiero gdy to zrobimy możemy zrobić zdjęcie.  Nad nią znajduje się licznik zdjęć, który w podstawowym zamyśle pokazuje ile jeszcze zdjęć mamy do wykorzystania  (zazwyczaj ciężko wykorzystać cały film za jednym podejściem i trudno spamiętać ile to już zdjęć zrobiliśmy). Rozwalam system, bo nie umiem z tego poprawnie korzystać :<

O obiektywach do fotografii analogowej przeczytacie tutaj. Ich zasada działania w połączeniu ze starym body jest identyczna. 

Dodatkowo w niektórych modelach aparatów występuje coś takiego jak czujnik światła, który pomaga nam ustalić jego natężenie i pozwala na rozsądne dobranie parametrów (czyli czasu naświetlenia i wielkości otwarcia przysłony), niestety działa na wkładaną do korpusu bateryjkę, której nie chciało mi się kupować. Ustawiam więc wszystko na wyczucie. 

O zależności pomiędzy czasem naświetlenia a wartością przysłony przeczytacie tutaj (jeeej, jak fajnie pisać w poście odnośniki do swoich dawnych wpisów. Wtedy te wszystkie "lekcje" łączą się na prawdę w całość :D)

Tu kilka zdjęć robionych Canonem przez wizjer Zenita (takie małe combo). Ustawienie ostrości nie jest aż takie łatwe jak mogłoby się wydawać

Na razie to tyle co mam do powiedzenia na ten temat, musicie poczekać aż zużyję pierwszą rolkę i wywołam fotografie aby zobaczyć efekty oraz jakieś dodatkowe praktyczne rady ^^

Ps. Jeśli wiecie coś więcej na ten temat, chcecie się podzielić, lub gdzieś zrobiłam błąd proszę dajcie mi znać! To moja pierwsza styczność z tego rodzaju fotografią i każda wskazówka będzie cenna! Co prawda lubię uczyć się na własnych błędach i poprzez doświadczenie, ale nie mogę być aż takim gburem :P

PS2. Kolejny post z fotograficznej serii będzie o tym na co zwracać uwagę przy wyborze aparatu i czemu nie ufać liczbie pixeli!

Pianki

Poszukiwany naszyjnik. Ulepiłam go rano, zrobiłam te dwa zdjęcia, po czym poszłam po inny obiektyw by zrobić zbliżenia... I w tym momencie pianki gdzieś przepadły!

Nie ma ich! Mam nadzieję, że odnajdę zgubę bo bardzo mi się podobał :V

Z racji tego, że mało zdjęć, dodam jeszcze jedno. Przeglądałam stare foldery, bo noszę się z myślą wydrukowania kilku zdjęć (tak ze 100 czy 200) i trafiłam na to. Jest tak letnio-optymistyczne, na dodatek niedorzeczne, że coraz bardziej chcę tego ciepła na dworze! 

Chodź, pojedźmy do lasu. Zgubimy się i nigdy nie wrócimy

Hej. Jestem Tynka.

To zdanie wystarczy bym usprawiedlwiła samą siebie.

Lubię rzeczy unikatowe. A dwie ręce mam właśnie po to, by móc takie tworzyć. Do użytku własnego i uciechy publiczności xD

Przedstawiam wam mój kwiatowy kosz do roweru, którego jeszcze na oczy nie widziałam (ach ten język Polski. Nie widziałam na oczy roweru. Kosz nawet trzymałam we własnych rękach!) Nie wiem, chyba próbuję zakląć tą wiosnę wszystkimi sposobami (chociażby sztucznymi kwiatami).

Na razie zdjęcia domowe, jak zrobi się cieplej na pewno będziemy wyruszać na jakieś czadowe wycieczki i pojawią się foteczki w użyciu (aż w końcu wszystkim nam się znudzą)

Wstyd się przyznać, ale nie miałam własnego roweru! Jeździłam tylko jako dziecko i podczas wakacyjnych pobytów na wsi. Teraz czas to zmienić. Życie zaczęło być ostatnio takie fajne <3

Zeszłoroczne wakacje!

Pączuch

Czemu nikt mnie się nigdy nie czepiał, że robię donuty z nadzieniem, jak donuty nie mają nadzienia, bo mają dziurę?? xD

Znalazłam zdjęcia z zeszłej wiosny. Chcę.

Zeszłoroczne wiosenne posty:

http://ciasteczkatynki.blogspot.com/2012/04/wiosna.html

http://ciasteczkatynki.blogspot.com/2012/04/tak-wiosennie.html

http://ciasteczkatynki.blogspot.com/2012/04/na-poczcie.html

Sprzęt fotograficzny cz. 5 - Obiektywy analogowe

Jakiś czas temu (tak pi raz oko w listopadzie, ale lubię używać terminu "jakiś czas temu". Oznacza on, że nie teraz, ale w sumie nie wiadomo kiedy xD) dostałam od taty zestaw analogowych obiektywów z gwintem M42, pasujących do jego starych zenitów. Body co prawda nie było sprawne, ale ja zaopatrzyłam się w przejścióweczkę (wydałam na to całe 10 zł!) i tym cudownym sposobem mój ukochany Canon zyskał nowe możliwości, które mogłyście obserwować na przestrzeni ostatnich miesięcy! :D

Postanowiłam trochę uaktualnić fotograficzną kategorię, a może i zachęcić niektóre z was do przejrzenia strychów (lub starych szaf, bo na pewno nie wszystkie macie strychy. Ja nie mam ;( i odnalezienia starych szkieł, które jakością nie odbiegają od tych nowoczesnych!

Kontynuując wstęp: zamówiłam kilka filmów fotograficznych (takich wiecie, oldschoolowych, do wywoływania) i na pewno zrobię wpisy o fotografii analogowej. Spełnię moje małe marzenia i przy okazji pobawię się trochę jak prawdziwy hipster! :3

A teraz do sedna, bo bez sensu gdy Tynka się tak rozpisuje...

HELIOS  44M-4

Obiektyw radzieckiej produkcji, mocny, metalowy korpus i szklane soczewki. Wygląda solidnie i ciężko, zwłaszcza w porównaniu z obiektywami współczesnymi (np moją portetówką).

 Nazwałabym go obiektywem kitowym, bo sprzedawany był zazwyczaj w zestawie z korpusem zenita (dlatego jakimś cudem mam 3 sztuki tego szkła >_<). Przysłona działa w zakresie od 2 do 16 f, dzięki czemu możemy uzyskać fajne rozmycie tła. Jest stałoogniskowy (czyli nie ma czegoś takiego jak zoom/przybliżenie), chociaż zakłamuje trochę rzeczywistość, bo powiększa widziany obraz (trzeba stanąć dalej by objąć widziany swobodnie przez inne obiektywy kadr). Naturalnie wszystkie parametry ustawiamy ręcznie! 

Na allegro jego cena nie przekracza 100 zł!!! To śmiesznie niska cena, zwłaszcza, że daje nam tak wiele możliwości (ja ostatnio kupiłam zestaw ten obiektyw+sprawny korpus zenita za 59 zł o.O)

ZENITAR M2s 50 mm (na zdjęciach z zamontowaną przejściówką do Canonona)

Mój absolutny faworyt. Niepozorny, leciutki maluszek o plastikowej obudowie i niepozornych gabarytach, ale działający cuda. Jestem pewna, że rozwalimy system, gdy na wiosnę podłączę do niego konwertery i pójdziemy cykać zdjęcia kwiatów! Jest również obiektywem kitowym, który dołączany był do nowszych modeli aparatów, więc jest stosunkowo młodym szkłem. Robi śliczne portrety i super rozmazuje tło. Przysłona działa w zakresie od 2 do 16 f i jest stałoogniskowy (50 mm). Jest trochę droższy niż poprzedni, ale jego cena nadal jest śmieszna w porównaniu z nowoczesnymi odpowiednikami. Moja porteretówka stoi na półce i się kurzy, bo wolę korzystać z tego malucha, który tak uroczo rozmazuje krawędzie :3

JUPITER 21M 4/200

Teleobiektyw. Potwór. Ciężki jak słoń! Używałam go podczas występu Promnych i po dwóch godzinach ręce mi odpadały (chociaż miałam go opartego przez cały czas na kolanach). Mega zbliżenie, czyste, dosyć jasne szkło. Siedząc na końcu sali kongresowej widziałam wszystko co działo się na scenie a dzięki jasności mogłam postawić na bardzo krótkie naświetlenie, dzięki czemu zdjęcia w ruchu nie były rozmazane. Nie przepadam za tym rodzajem fotografii (myślę, ze obiektyw nadawałby się do fotografowania zwierząt lub w ornitologii, a ja zdecydowanie preferuję macro), ale jak już jest, to grzechem byłoby z niego nie korzystać! Stałoogniskowy (200 mm), przysłona od 4 do 22 f.

Kupicie go za ponad 100 zł. Ale uwierzcie. To tyle co nic.

 a siedziałam tak daleko:

Mam nadzieję, że was nie zanudziłam! Jeśli kiedyś będziecie zastanawiać się nad kupnem obiektywu, lepiej przejrzyjcie czy wasi ojcowie nie chowają czegoś po szafach, bo wydatek kilkunastu złotych na adapter wydaje się znacznie atrakcyjniejszy niż inwestycja w nowoczesne szkła (które się łatwo psuuują, co już odczułam :<

Ps. Mam jeszcze 2 obiektywy do testowania! UHUHUUH! :3


Ps2. zajrzyjcie tutaj. W tej kategorii więcej fotograficznych przewodniko-poradników. Ogólnie tego co wiem i się z wami podzieliłam xD